Σιγά σιγά όπως λένε και στον κάμπο οι ποδοσφαιρόφιλοι τα μαρκαρίσματα βγαίνουν οριστικά..
Φαίνεται λοιπόν πως το ΠΑΣΟΚ για άλλη μια φορά έκανε μια στροφή γύρω από τον εαυτό του και γύρισε στην ίδια θέση..
Έδρα στην Καρδίτσα ξανά γιοκ..
Οι αιτίες που για ακόμη μια φορά (προφανώς και η τελευταία) το ΠΑΣΟΚ απέτυχε να εισπράξει το ορφανό ποσοστό μετά την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. είναι πολλές και τις έχουμε αναλύσει εν πολλοίς παλαιότερα και φυσικά θα το ξανακάνουμε…
Σήμερα όμως θέλω να σταθώ στην αδικία που συντελείται στο πρόσωπο του Σωτήρη Παπαγεωργίου..
Νέος, καθαρός και άφθαρτος, με τρομερή επίδραση στην τοπική κοινωνία, δίνει έναν αγώνα άνισο..
Πολιτεύεται με χαρακτηριστικά μεγάλου κόμματος, απευθύνει σοβαρό λόγο, με προτάσεις και λύσεις, όμως δυστυχώς στο τέλος όλοι συμφωνούν μα δεν ψηφίζουν..
Και δεν ψηφίζουν γιατί το κόμμα μένει στάσιμο, άνευρο, χωρίς ουσιαστική ιδεολογική αναφορά, κάτι λίγο από όλα..
Ένα κόμμα που νομοτελειακά δεν καλύπτει το κενό και θα συμπαρασυρθεί από την αναγκαιότητα, όπως θα ακούμε τότε, της διασφάλισης της δήθεν σταθερότητας…
Και αυτός ο δρόμος είναι η συγκυβέρνηση που τον Σωτήρη δεν τον περιλαμβάνει, όχι γιατί δεν μπορεί, αλλά κυρίως γιατί δεν πρέπει να θέλει, τιμώντας τους χιλιάδες των προοδευτικών πολιτών που τον εμπιστεύονται κόντρα σε κάθε σειρήνα εξουσίας..
