Το έργο έχει μεγάλη ιστορία σε ό,τι αφορά την αξιοποίηση του κτιρίου. Πρέπει εδώ να υπενθυμίσουμε εκφράζοντας συγχρόνως τις ευχαριστίες μας ότι τη μελέτη αποκατάστασης του διατηρητέου κτιριακού συγκροτήματος της «Παλιάς Ηλεκτρικής» Καρδίτσας και μετατροπής του σε εκθεσιακό χώρο-πνευματικό κέντρο, την χρηματοδότησαν εξ ολοκλήρου ως δωρεά τους προς το Δήμο Καρδίτσας οι αδελφοί Μπρακατσούλα, κόστους πλέον των 300.000,00 ευρώ. Οι αδελφοί Αθανάσιος και αείμνηστος Βασίλης Μπρακατσούλας, προσέφεραν δωρεάν τόσο την αρχική μελέτη του έργου το 2011, όσο και την επικαιροποίησή της.
Ακλούθησαν οι απαραίτητες άδειες και εγκρίσεις και τελικά το Ιούλιο του 2017 με απόφαση του τότε αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης κ Αλ. Χαρίση με την συμβολή της τότε βουλευτή κ. Κατσαβριά που είχε επιδείξει έντονο ενδιαφέρον για το έργο και κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για τη θετική έκβασή του, το έργο εντάθηκε στο πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) 2017 του Υπουργείου με προϋπολογισμό 2.980.000,00 ευρώ και δικαιούχο την Περιφέρεια Θεσσαλίας. Δυστυχώς οι διαδικασίες για διάφορους λόγους δεν προχώρησαν.
Το έργο εντάχθηκε και χρηματοδοτείται πλέον από Περιφερειακό Πρόγραμμα (Π.Π.Α) Θεσσαλίας 2021-2025 (ΣΑΝΠ 517-Κ.Α. 2023ΝΠ51700001) με προϋπολογισμό 2.980.000,00 ευρώ και ανατέθηκε με την αριθ.349/10ο/24-04-2024 απόφαση της Περιφερειακής Επιτροπής της Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Η προγραμματική σύμβαση ύψους 2.473.313,85€ με ΦΠΑ, υπεγράφη στις 20 Δεκεμβρίου 2024 από τον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα, τον Δήμαρχο Καρδίτσας Βασίλη Τσιάκο και εκπροσώπους της αναδόχου εταιρείας που αναδείχθηκε μειοδότης «Κίων Κατασκευαστική», και αναμένεται να ολοκληρωθεί σε 36 μήνες περίπου.
Αντικείμενο του έργου είναι η μετατροπή του σε πνευματικό κέντρο του συγκροτήματος της Παλιάς Ηλεκτρικής που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Καρδίτσας σε οικόπεδο επιφάνειας 1388,74 μ2, που ανεγέρθηκε το 1910 από τον γνωστό βιομήχανο του Βόλου, Μελέτιο Σταματόπουλο, ο οποίος ανέλαβε τον ηλεκτροφωτισμό της πόλης συνάπτοντας συμβόλαιο διάρκειας πενήντα ετών με το Δήμο. Η λειτουργία του τερματίστηκε το 1957, με την γενική λήξη όλων των ιδιωτικών αδειών εκμετάλλευσης ηλεκτρικού ρεύματος και την αναγκαστική εξαγορά του από τη ΔΕΗ και αποτελεί μοναδικό αρχιτεκτονικό δείγμα βιομηχανικής κληρονομιάς και βρίσκεται σήμερα στην κυριότητα του Δήμου Καρδίτσας.
Το συγκρότημα αποτελείται από 3 κτίρια Α, Β και Γ.
Το κτίριο Α είναι διώροφο και στεγασμένο με ξύλινη στέγη και το κτίριο Β που είναι ισόγειο και αποτελεί προσθήκη κατ’ επέκταση στη νότια πλευρά του κτιρίου Α με κοινό μεσότοιχο, είχε αρχικά ξύλινη στέγη που έχει καταστραφεί ολοκληρωτικά. Το τρίτο ισόγειο κτίσμα Γ είναι ανεξάρτητο, αποτελεί κτίριο συνοδείας και δεν θα διατηρηθεί, επειδή δεν έχει αρχιτεκτονική και ιστορική αξία. Η συνολική επιφάνεια των κτιρίων Α και Β είναι 419,15 μ2. Οι εργασίες του έργου είναι αποκατάστασης των 2 κτιρίων με επισκευές, ενέματα, τεχνικές επεμβάσεις σε επίπεδο θεμελίωσης, αργιλολιθοδομών, κουφωμάτων και η κατασκευή προσθήκης μεταλλικού τμήματος με όψη από υαλοπετάσματα που θα αποτελέσει τον χώρο υποδοχής καθώς και βοηθητικού κτηρίου που ακολουθεί το τροποποιημένο σημερινό όριο του οικοπέδου στο οποίο προστέθηκε υπόγειος χώρος για την εγκατάσταση του Υποσταθμού της ΔΕΗ. Το έργο περιλαμβάνει και διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου, για εύκολη πρόσβαση και κατάλληλη ένταξή του στον δημόσιο χώρο της πόλης. Η χρήση του νέου συγκροτήματος είναι αυτή του Πολιτιστικού Κέντρου και σύμφωνα με το κτιριολογικό του πρόγραμμα θα περιλαμβάνεται: κεντρική αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, 2 πολυλειτουργικές αίθουσες, κυλικείο, κεντρική είσοδος- foyer, χώροι διοίκησης, χώροι υγιεινής και αποθηκευτικοί χώροι.
Σκοπός του έργου είναι η δημιουργία Κέντρου Πολιτιστικών Δράσεων στο εσωτερικό και στον περιβάλλοντα χώρο του συγκροτήματος με σκοπό τη συνεχή λειτουργία του και τη σύνδεση του με το αστικό δίκτυο πεζοδρόμων, πάρκων και πλατειών του κέντρου της πόλης.
Φορέας υλοποίησης του έργου η Περιφέρεια Θεσσαλίας ( Διεύθυνση Τεχνικών Έργων Π.Ε Καρδίτσας), κύριος του έργου ο Δήμος Καρδίτσας ενώ το Υπουργείο Πολιτισμού ασκεί Εποπτεία λόγω χαρακτηρισμού του κτιρίου ως μνημείο βιομηχανικής κληρονομιάς.
