Πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη…!!!

Τη Δευτέρα που μας πέρασε έλαβε χώρα η προτελευταία συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου Θεσσαλίας για την τρέχουσα θητεία. Η αμηχανία έκδηλη όσο και αν προσπαθούσανε όλοι να δείξουν άνετοι και θεσμικοί. Μια ανατροπή που κανείς δεν περίμενε και φυσικά μια νέα περιφερειακή αρχή που έρχεται έχοντας στις πλάτες της υποσχέσεις με και βαρύ χρέος ευθύνης για την ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας μετά από μια βιβλική φυσικά καταστροφή. Ο Κώστας Αγοραστός για άλλη μια φορά είπε το αυτονόητο χωρίς όμως να συναισθανθεί ως δεκατρία χρονιά διοίκηση το επίσης αυτονόητο. Κανένα αντιπλημμυρικό έργο δε θα μπορούσε να αναχαιτίσει την ορμή ενός φαινομένου όπως ο DANIEL. Όμως αγαπητέ κύριε περιφερειάρχα ποτέ δε μας είπατε γιατί δεν δρομολογήσατε τόσα χρόνια στο τιμόνι αυτής της πολύπαθης περιφέρειας ένα ολιστικό πλάνο για την διαχείριση των υδάτων και συνάμα την εκτόνωση σε σημεία και ζώνες τέτοιων έντονων καιρικών απειλών. Η ιστορία δικαιώνει μα ταυτόχρονα και τιμωρεί. Σε μερικά χρόνια έχοντας φύγει μακριά από την ένταση των γεγονότων θα μπορέσουμε με πιο καθαρό και δίκαιο μάτι να μιλήσουμε για ευθύνες καλύτερα. Πάνω από όλα όμως ευχόμαστε να μη χρειαστεί να μιλήσουμε για εγκληματικές παραλείψεις ξανά που θα οδηγήσουν τους Θεσσαλούς σε άλλο ένα κύκλο θρήνου και ολέθρου…