Διαβάζοντας τον παραπάνω τίτλο θα μπορούσε κανείς να υποθέσει πολλά.
Άλλοι πως κάτι τελειωνει και άλλοι πως κάτι νέο αρχίζει.
Με τη δεύτερη γνώμη συντάσσονται οι περισσότεροι που ανηκουν στο ευρύτερο περιβάλλον των δύο κομμάτων της κεντροαριστεράς μετά και τα μηνύματα που έστειλαν οι πολίτες στις κάλπες της προηγούμενης Κυριακής.
Ταυτόχρονα όμως τονίζουν πως αν οι εξελίξεις δεν τρέξουν γρήγορα και συντονισμένα τότε εύκολα μπορεί να επιβεβαιωθούν οι υποστηρικτές της πρώτης άποψης.
Δηλαδή πως η υπομονή στέρεψε και μικρομεγαλισμοί και σενάρια αυτόνομης πορείας που εξασφαλίζουν στιγμιαία πολιτική επιβίωση σε ημετέρους οδηγούν πραγματικά στο μηδέν τα δύο κόμματα.
Από την άλλη όσοι δήθεν έσπευσαν στο όνομα της ανάγκης να μεγαλώσει ο χώρος να θέσουν τους εαυτούς τους άκριτα στη θέση του οδηγού, ας σκεφτούν μόνο πως όποιος παλιότερα είδε μόνο την αυλή του οι προσπάθειες απλά απέτυχαν και τα διάφορα σχήματα (ποτάμι και λοιπαί δημοκρατικές δυνάμεις) που συμμετείχαν κατέληξαν κατά μόνας σε κάποια θέση ανταμοιβής από τον κραταιό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Οι προοδευτικοί πολίτες αναζητούν μεγάλο χώρο και ισχυρό ποσοστό ως αντίβαρο στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Άραγε οι διεκδικήσεις της βάσης απηχούν στις προθέσεις όσων κάθονται στις καρέκλες των ηγετικών ομάδων των κομμάτων;
Ή μήπως αργά και βασανιστικά βαδίζουν την πορεία προς το μηδέν αρκεί οι ίδιοι να λαμβάνουν λίγο ακόμη φως ενός προβολέα που τους φωτίζει γιατί απλά οι ίδιοι αποτελούνε τους καλύτερους χορηγούς της ΝΔ;
