Κάπως έτσι λοιπόν είναι η ζωή για τους Συριζαίους στη νέα εποχή.
Μέχρι πρότινος στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είχαμε τη μόνιμη διαμάχη παλαιών και καινούριων.
Οι παλιοί αγωνίζονταν για τη καθαρότητα της παράταξης και σήκωναν τη σημαία του πολέμου όσο οι νέοι σύντροφοι από το παλιό ΠΑΣΟΚ πλησίαζαν στον πυρήνα της εξουσίας.
Από την άλλη δε, οι νέοι σύντροφοι μαθημένοι διαφορετικά, έχοντας ζήσει τις εποχές του λαού στην εξουσία (πως καταλήξαμε στον Άκη δεν ξέρω..) ζητούσαν επίμονα από τον πρόεδρο Αλέξη να αλλάξει ύφος και κατεύθυνση.
Το μετά το ξέρετε οπότε ας φτάσουμε στο τώρα.
Μια παράταξη αποδεκατισμένη που παλιοί και νέοι έχουν μπερδευτεί για τα καλά.
Παράλληλα ο πρόεδρος προχωρά σε εκκαθαρίσεις όσων δεν ταυτίζονται μαζί του χωρίς παράλληλα ο ίδιος να δείχνει τη διάθεση να πριμοδοτήσει κανέναν από όσους τον στήριξαν και τον στηρίζουν.
Στα μέρη μας λοιπόν οι στηρίζοντες τον πρόεδρο ζητούσαν τα κλειδιά του κόμματος και το κατάφεραν.
Τώρα όμως μήπως ψάχνουν που να τα αφήσουν γιατί παίρνουν σταδιακά αποστάσεις;
Σύντομα θα δούμε πολλά και δυστυχώς όσα θα διαδραματίζονται με μοναδικό σκοπό προσωπικές μεθοδεύσεις και στοχεύεις θα βαπτίζονται αναγκαία για την ανασύνθεση της μεγάλης προοδευτικής παράταξης.
