“Το δυσθεώρητο μέγεθος της καταστροφής που έχει υποστεί η Θεσσαλία μετά το πέρασμα του Daniel, και το οποίο ακόμη δεν έχει αποτιμηθεί, θέτει επί τάπητος σειρά προκλήσεων που πρέπει να τύχουν απαντήσεων και, κυρίως, υλοποίησης.
Στοιχεία αυτής της πρωτοφανούς κατάστασης οδηγούν επιστήμονες, όπως ο αναπληρωτής καθηγητής Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γκίκας Μαγιορκίνης, αναφερόμενος στην υγειονομική πραγματικότητα και τους κινδύνους που εγκυμονούνται για τους πολίτες, να κάνει λόγο για «επιστροφή της Θεσσαλίας στον 19ο αιώνα». Αναδεικνύοντας την θετική πρότασή του για τις άμεσες προτεραιότητες της επόμενης μέρας που μέσω ενός ολιστικού προγράμματος ανασυγκρότησης της Θεσσαλίας ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας θέτει υπόψιν των πολιτών αλλά και των αρμόδιων φορέων ένα τρίπτυχο βραχυπρόθεσμων επιβεβλημένων μέτρων που πρέπει να υλοποιηθούν.
Ειδικότερα ο κ. Κουρέτας ζητά τα μέτρα που αφορούν στην δημόσια υγεία να ληφθούν το ταχύτερο δυνατό και για τον σκοπό αυτό θεωρεί επιβεβλημένη την παροχή συνδρομής από εξειδικευμένους φορείς και από το εξωτερικό.
Άμεσες προτεραιότητες
– Πρώτιστη προτεραιότητα συνιστά βεβαίως η εκκαθάριση από τα νεκρά ζώα στο σύνολο των πληγεισών περιοχών της Θεσσαλίας. Ο ρυθμός αποκομιδής τους μέχρι σήμερα είναι αργός. Ως εκ τούτου ο κίνδυνος εμφάνισης λοιμωδών νοσημάτων είναι δραματικά παρών.
– Δεύτερο βραχυπρόθεσμο μέτρο είναι η αποτίμηση της κατάστασης των εδαφών που καλλιεργούνται και είναι καλυμμένα με τόννους λάσπης. Την στιγμή που η Θεσσαλία παράγει άνω του 25% των αγροτικών προϊόντων της χώρας, οι αγρότες είναι αδύνατο να γνωρίζουν αν θα μπορέσουν να σπείρουν φέτος ή και του χρόνου, ποιες οι επιπτώσεις της καταστροφής στα καλλιεργούμενα εδάφη, ποιες επιπτώσεις υπάρχουν στις καλλιέργειες από το λιμνάζον ακόμη νερό. Όλα αυτά βεβαίως προϋποθέτουν την αξιοποίηση σοβαρών μελετών που μπορούν να εκπονηθούν από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας σε συνεργασία με άλλα ιδρύματα της Ελλάδας και του εξωτερικού. Είναι αναγκαίο να προστεθεί πως ένα άλλο απολύτως πιεστικό ζήτημα είναι αυτό που σχετίζεται με τις αποζημιώσεις των πληγέντων αγροτών και κτηνοτρόφων που αντιμετωπίζουν, σε πολλές περιπτώσεις, ζητήματα επιβίωσης.
– Τέλος στο συντομότερο δυνατό διάστημα πρέπει να αποκατασταθούν τα αναχώματα και τα φράγματα, όπου αυτά έσπασαν, να γίνουν υδατοδεξαμενές στους παραπόταμους του Πηνειού ώστε να συγκρατούν τα νερά που μπορεί απειλητικά να επανεμφανιστούν κατά τη διάρκεια του χειμώνα και τέλος να γίνει συστηματικός καθαρισμός της κοίτης του Πηνειού ώστε να συγκρατείται μεγαλύτερος όγκος νερών και συνακόλουθα αποφεύγονται συνέπειες από πλημμυρικά φαινόμενα. Είναι σαφές ότι τα παραπάνω πρέπει να συνοδευτούν με σειρά μεσοπρόθεσμων αλλά και μακροπρόθεσμων σχεδιασμών και έργων. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να εγγυηθούμε ένα αύριο στη Θεσσαλία που δεν θα αναιρείται καθιστώντας τους πολίτες της που ζουν και παράγουν σ’ αυτή θύματα ή έρμαια των καταστροφικών επιπτώσεων της, ούτως ή άλλως, παρούσας κλιματικής αλλαγής.”
