Εδώ και πάρα πολύ καιρό, μπορεί κάποιος εύκολα να παρατηρήσει την απουσία του προέδρου, του συνεταιρισμού των προβατοτρόφων δυτικής Θεσσαλίας, από τα πολιτικά δρώμενα.
Να σας θυμίσουμε πως το ιστορικό στέλεχος, τάχθηκε στις τελευταίες εκλογές στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα για την αλλαγή που επιχειρήθηκε, μα έπεσε στα βράχια.
Ποτέ δεν έγινε δεκτός ουσιαστικά από την παλιά φουρνιά του Συριζα και έτσι στις εκλογές οδηγηθήκαμε με δύο τάσεις εντός των τοίχων της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Παρά το μεγάλο αγώνα που έδωσε, ηττήθηκε από τον Νίκο Μιχαλάκη, καταγράφοντας όμως μια μεγάλη δυναμική, φτάνοντας σχεδόν τις 4000 ψήφους, σε μια στιγμή που το κόμμα κατέρρευσε.
Έκτοτε, απέχει από παντού.
Τάχθηκε υπέρ της αλλαγής συσχετισμών, που ευαγγελίστηκε ο έκπτωτος πρόεδρος του Συριζα, Στέφανος Κασσελάκης, όμως γρήγορα κατάλαβε πως όλα αυτά για άλλη μια φορά θα μείνουνε λόγια.
Όσοι συνομιλούν μαζί του, μεταφέρουν τη βαθειά απογοήτευσή του, για τον κατακερματισμό της δημοκρατικής παράταξης.
Δηλώνει στρατιώτης σε κάθε προοπτική για τη σύνταξη ενός κοινού μετώπου, απλά αυτή τη φορά (και δικαίως) ζητά εγγυήσεις.
Άρα λοιπόν, αν ο Αλέξης Τσίπρας αφήσει τις διαλέξεις στους επώνυμους φίλους του και ξαναριχτεί στη μάχη, πρέπει να καταφέρει να πείσει τον καθένα με σχέδιο και πράξεις.
ΥΓ Σε ερώτηση που του έγινε, αν περιμένει την επιστροφή Τσίπρα για να ενεργοποιηθεί ξανά, η απάντησή του ήταν κοφτή και ξεκάθαρη.
Ξέρει που είναι το μαντρί μου, ξέρει που θα με βρει, μένει μόνο να θέλει να ακούσει και να πράξει!
