Στην έναρξη της τοποθέτησής του, ο κ. Παπαστεργίου έδωσε τα συγχαρητήρια του στην Helexpo, διότι το θέμα της έκθεσης που επέλεξαν, φέρνει το μέλλον πλησιέστερα στο παρόν δείχνοντας πως υπάρχει πλήρη επίγνωση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πόλεις μας. Τόνισε επίσης, πως η έκθεση αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για ανταλλαγή απόψεων και ευρύτερες συνεργασίες, γύρω από το «οικοσύστημα» των «έξυπνων πόλεων» και της κυκλικής οικονομίας.
«Ο χαρακτηρισμός μιας πόλης ως έξυπνης, συνυπάρχει άμεσα με τις εφαρμογές της κυκλικής οικονομίας. Στα Τρίκαλα λήφθηκε πρώτιστα μια κοινωνική απόφαση και κατ΄ επέκταση δημοτική. Η απόφαση αυτή έλεγε, ότι η πόλη πρέπει να αλλάξει. Αυτή την στιγμή στην Ευρώπη εξελίσσεται μια αποστολή, που αφορά τις 100 κλιματικά ουδέτερες πόλεις. Πρακτικά αυτό αποτελεί έναν οδηγό πολιτικών και δράσεων που θα μας οδηγήσουν στο 2050. Ένα δύσκολο πράγματι εγχείρημα και ιδιαιτέρως για τις 6 Ελληνικές πόλεις που συμμετέχουν στο εγχείρημα αυτό. Τόσο τα Τρίκαλα, όσο και οι άλλες πόλεις πρέπει να εστιάσουν σε συγκεκριμένες προτεραιότητες. Αυτές αφορούν:
- Πώς θα μπορέσουμε να εξοικονομήσουμε ενέργεια και την ενέργεια αυτή να την παράξουμε με φιλικούς προς το περιβάλλον τρόπους εξασφαλίζοντας παράλληλα την αποθήκευση της.
- Πως θα μπορέσουμε να πραγματοποιούμε τις μετακινήσεις μας πιο βιώσιμα, σε πόλεις που δυστυχώς σήμερα το ισοζύγιο γέρνει συντριπτικά υπέρ της χρήσης αυτοκινήτων σε βάρος της πεζής μετακίνησης αλλά και της μετακίνησης με φιλικότερα Μέσα όπως το ποδήλατο.
- Την διαχείριση των απορριμμάτων. Είναι κατά την άποψη μου θλιβερό και συνάμα ντροπιαστικό η χώρα μας να βρίσκεται καθηλωμένη στο χαμηλό ποσοστό του 20% στο θέμα της ανακύκλωσης, παρότι όλοι αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν λόγοι που συμβαίνει και δεν έχουν ακόμη ξεπεραστεί.
Όλα τα ζητήματα αυτά πρέπει να διερευνηθούν, να αναλυθούν και να ληφθούν στρατηγικές αποφάσεις να μας πάνε στην επόμενη μέρα. Πρέπει να ληφθούν πολιτικές αποφάσεις και στη Τοπική Αυτοδιοίκηση που θα οδηγήσουν στην αύξηση του ποσοστού της ανακύκλωσης, στην ενίσχυση της μικροκινητικότητας και του βιώσιμου μοντέλου κινητικότητας στις πόλεις μας. Είναι ξεκάθαρο πως οι πόλεις μας δεν χωράνε άλλα αυτοκίνητα. Οι πόλεις μας δυστυχώς δεν δομήθηκαν με επίκεντρο τον άνθρωπο πίσω τις δεκαετίες 1960-1970. Ο χρόνος δεν γυρίζει όμως πίσω και το σημαντικό για το παρόν και το μέλλον είναι να λάβουμε τις αποφάσεις εκείνες που θα αντιστρέψουν την σημερινή εικόνα».
