Άνοδος του πετρελαίου και μαζί άνοδος και της κυβέρνησης…
Μεγέθη ευθέως ανάλογα, που λέμε και οι μαθηματικότραφείς, και ας φαίνεται αυτό μόνο ως κακόγουστο αστείο…
Μπαίνουμε στην τελευταία φάση της δεύτερης κυβερνητικής θητείας και οι αυξήσεις καθημερινά σπάνε τα ρεκόρ…
Και όπως ήταν αναμενόμενο (μας τα λέγαν οι δεξιοί και εμείς γελούσαμε), μετά τη ΔΕΘ, ως από μηχανής θεός, ήρθαν οι εξαγγελίες να δώσουν στην κυβέρνηση αυτό που της έλειπε για την εκκίνηση την κούρσας…
Ποσοστά σχεδόν σε όλες τις μετρήσεις πάνω από 30, και τα ψίχουλα των υποσχόμενων μέτρων ήδη να λογιζονται ως χρέη σε μπακάλη και μανάβη…
Πια δεν είναι πολιτικό το δίλημμα, μα βαθιά κοινωνικό…
Στο ΠΑΣΟΚ επιχαίρουν γιατί τσιμπάνε λιγάκι προς τα πάνω, και ας μας έλεγαν πως στόχος είναι η πρώτη θέση, τώρα καλή είναι και η σίγουρη τρίτη, με την προσδοκία πως μπορεί να μη χάθηκε οριστικά η δεύτερη…
Κακό χωριό τα λίγα σπίτια, που μας λέγαν κάποτε…
Στον Τσίπρα δίνουν τη μάχη να ξεφύγουν από το κόμμα Τσίπρα (γιατί για αυτό μιλούνε όλοι…) και να πάνε στην ΕΛ.Α.Σ.
Να παρουσιάσουν πρόγραμμα και να αναδείξουν πρόσωπα που θα μετράνε πέραν του Αλέξη…
Και αν το τολμήσουν ως το τέλος, υποστηρίζοντας τους νέους, θα τα πάνε περίφημα…
Η κατάρρευση της Καρυστιανού στερεί πια την ελπίδα και όχι από τη δημοκρατία, αλλά από κάθε κουτοπόνηρο τυχοδιώκτη που δοκίμαζε κοστούμια στις εκπτώσεις…
Στην αυτοδιοίκηση τέλος, αν και πολύ νωρίς, ήδη στον νομό γίνονται ζυμώσεις…
Και κυρίως στην αυλή του Κουρέτα…
Ο καιρός αλλάζει, οι σόμπες και τα μαγκάλια θα είναι σίγουρα νικητές στη σεζόν που έρχεται, μα πάντοτε το πολιτικό κλίμα που φουντώνει θα μας ζεσταίνει στις ψυχές μας…
